Artykuł na temat różnych typów i rozmiarów kielni RUBI oraz krótki opis, jak wybrać właściwą.
Prawdopodobnie każdy glazurnik znalazł się w sytuacji, w której nie mógł zdecydować się pomiędzy dwoma lub więcej narzędziami i zastanawiał się, które z nich będzie dla niego najbardziej odpowiednie. Po zeszłotygodniowym artykule na temat tarcz tnących RUBI, dziś porozmawiamy o innym ważnym akcesorium dla glazurników. Porozmawiamy o kielniach, ich wymiarach i nakładaniu kleju za ich pomocą. Ten artykuł powinien przypomnieć kilka podstawowych informacji na temat nakładania kleju, ułatwić podjęcie decyzji przy wyborze pacy metalowej (tzw. pacy zębatej), na przykładzie pac RUBI o różnych kształtach i rozmiarach zębów.
Podstawowe zasady instalacji płytek są takie, że klej powinien pokrywać co najmniej 85% całkowitej powierzchni pod płytką w suchym środowisku (większość podłóg, kominki itp.). W środowiskach mokrych (prysznice, obramowania wanien itp.) należy pokryć co najmniej 95% całkowitej powierzchni. Ponadto klej powinien zachodzić na wszystkie cztery rogi płytki. Sprawdzenie poprawności nałożenia kleju jest dość łatwe po odklejeniu płytki. Nie powinno być widocznych pasków kleju na spodniej stronie płytki i powinien on całkowicie pokrywać tył płytki i podłoże.
Z pewnością możemy się zgodzić, że nie ma jednego uniwersalnego typu kielni i jednego uniwersalnego rozmiaru zębów do nakładania kleju. Jej kształt i rozmiar powinny zależeć od rodzaju płytek, które będą klejone, a także od właściwości kleju i podłoża. Nałożony klej powinien być „w sam raz”, aby zapewnić mocne i trwałe połączenie z płytką.
Wygładzacze i ich wymiary
Kształt, rozmiar (wymiar) i rozstaw zębów pacy to podstawowe parametry każdej pacy przeznaczonej do nakładania kleju. Dzięki nim wiadomo, ile kleju pozostanie na podłożu po jego rozprowadzeniu, a także po ułożeniu płytki.
RUBI produkuje zacieraczki do glazury w dwóch podstawowych seriach: z zębami kwadratowymi i w kształcie litery U. Różnią się one szerokością występów (odstępem między zębami) i wysokością występów.
Kielnia kwadratowa
Wygładzacz z kwadratowymi występami 12×12 mm pozostawi paski kleju o wysokości 12 mm ze szczeliną 12 mm między nimi. Jeśli używasz kielni z występami 6×10 mm, oznacza to, że paski kleju będą miały szerokość 6 mm i wysokość 10 mm, a odstęp między nimi będzie wynosił 6 mm. Jeśli podany jest tylko jeden wymiar kielni, oznacza to, że oba wymiary są takie same (np. kielnia z występami 12 mm).
Gładsza z zębami w kształcie litery U
Wygładzacze z zębami w kształcie litery U mają zwykle tylko jeden wymiar. Wymiar ten wyraża zarówno szerokość, jak i wysokość zęba. Jeśli używana jest paca z zębem w kształcie litery U o wymiarze 10 mm, będzie ona miała wypukłości w kształcie półksiężyca, a rozprowadzany klej będzie nakładany na podłoże w półokrągłych pasach. Wysokość pasków i odstępy między nimi będą wynosić 10 mm, tj. zgodnie z wymiarem wskazanym na pacy. Szerokość każdego paska będzie dwukrotnie większa niż wymiar wskazany na kielni.
Ile kleju pozostawia kielnia pod płytką?
Rozmiar zębów kielni określa ilość kleju pozostawionego na podłożu, a dokładniej grubość warstwy kleju pod płytką. Jeśli użyjesz pacy o kwadratowych zębach 12×12 mm, warstwa kleju pod płytką będzie miała połowę grubości tego wymiaru, tj. 6 mm. Paca 6×6 mm utworzy warstwę o wysokości 3 mm, ponieważ klej rozprzestrzeni się również w przestrzeni między utworzonymi paskami.
Wygładzacze z zębami w kształcie litery U pozostawiają warstwę kleju o wysokości około 1/3 wysokości zębów. Tak więc wysokość łoża dla pacy 10 mm będzie wynosić około 3 mm.
Którą kielnię wybrać? Z zębami kwadratowymi czy w kształcie litery U?
Zacieraczki z zębami w kształcie litery U od 10 mm i kwadratowe od 6 mm pozostawiają co najmniej 3 mm warstwę kleju pod płytką. Którą więc wybrać?
Kształt zębów decyduje o tym, jak łatwo rozprowadza się klej i jak idealnie układa się w nim płytkę. Ogólnie rzecz biorąc, łatwiej jest układać płytki w kleju przygotowanym pacą z zębami w kształcie litery U, ponieważ półokrągłe paski kleju są łatwiejsze do rozprowadzenia niż kwadratowe. Kwadratowe paski kleju muszą być rozprowadzone po obu stronach podczas dociskania płytki. Najpierw wyciskana jest górna część pasków, a następnie boki. Gdy płytki zostaną dociśnięte do półokrągłych pasków, klej rozprowadzi się po spodniej stronie, zmniejszając ryzyko tworzenia się pęcherzyków powietrza.
Jak wybrać odpowiednią kielnię?
Określenie prawidłowego wymiaru (rozmiaru) kielni zależy od samej płytki i podłoża. Dokładniej mówiąc, zależy to od tego, jak płaska jest płytka i podłoże. Im bardziej zakrzywiona płytka lub podłoże, tym więcej kleju potrzeba, co oznacza również użycie pacy o większym rozmiarze.
Po pierwsze, musisz określić, ile kleju chcesz mieć pod płytką po jej przyklejeniu. Minimalna grubość powinna wynosić 2 mm. Wybór minimalnej grubości kleju wynoszącej 3 mm ułatwi obliczenie prawidłowego rozmiaru pacy. Istnieją dwa podstawowe sposoby określenia prawidłowego rozmiaru pacy: obliczenie odkształcenia płytki i podłoża lub kontrola wzrokowa.
Obliczanie odkształcenia
Obliczenie odkształcenia płytki oznacza określenie wielkości odchylenia od płaszczyzny. Można to obliczyć, kładąc jedną płytkę na drugiej i porównując dopasowanie narożników. Jeśli płytka jest zakrzywiona, przeciwległy narożnik będzie odchylony. Zmierz wielkość szczeliny między rogami płytek i podziel wartość przez dwa. Wynik daje odkształcenie płytki.
Na przykład, jeśli podczas porównywania płytek w przeciwległym rogu powstaje szczelina o szerokości 6 mm, oznacza to, że płytka jest przekrzywiona o 3 mm. Aby uzyskać prawidłową grubość kleju, należy zwiększyć planowaną grubość warstwy kleju pod płytką o tyle mm! Jeśli warstwa kleju pod płytką ma wynosić co najmniej 3 mm, a płytka ma wypaczenie 3 mm, należy użyć kielni, aby utworzyć warstwę kleju o grubości 6 mm. W tym przypadku odpowiednie pokrycie uzyskasz za pomocą pacy zębatej o kwadratowych zębach 12 mm.
Kontrola wzrokowa
Kontrola wzrokowa polega na umieszczeniu płytki w warstwie kleju. Następnie należy ją wyjąć i spojrzeć na podłoże i tył płytki, aby sprawdzić, czy pokrycie klejem jest prawidłowe.
Przykład można zobaczyć na zdjęciu. Płytka została wsunięta w klej mniej więcej do połowy. Należy zauważyć, że warstwa kleju utworzona przez pacę z kwadratowymi zębami 12 mm po lewej stronie ma największe pokrycie. Za nią znajduje się warstwa utworzona przez pacę z kwadratowymi zębami o boku 8 mm. Gładź z zębami w kształcie litery U pośrodku ma równomierne pokrycie, ale do uzyskania lepszego pokrycia potrzebne byłyby znacznie większe zęby.
Podczas korzystania z metody obliczania ugięcia płytki w celu określenia prawidłowego rozmiaru kielni, należy również wizualnie sprawdzić pokrycie klejem, aby upewnić się, że używany jest prawidłowy rozmiar kielni!
Nie zapominaj o głównych zasadach
Ogólnie rzecz biorąc, im większa płytka, tym większy rozmiar używanej kielni. Zawsze lepiej jest użyć pacy o większym rozmiarze, niż jest to faktycznie potrzebne. Trochę więcej kleju pod płytkami jest całkowicie dopuszczalne, podczas gdy niewystarczająca ilość kleju jest niedopuszczalna.
Użycie kielni z zębami w kształcie kwadratu lub litery U jest indywidualnym wyborem glazurnika. Chociaż łatwiej jest uzyskać pożądane pokrycie klejem przy użyciu zębów w kształcie litery U, należy użyć większego rozmiaru zębów kielni, aby uzyskać taką samą grubość warstwy kleju. W przypadku pionowego układania płytek jest to czasami trudniejsze, ponieważ warstwa kleju utworzona przy użyciu mniejszych kwadratowych zębów jest bardziej trwała na ścianie niż warstwa utworzona przy użyciu większych zębów w kształcie litery U.
Pokrótce wyjaśniliśmy, jakich rodzajów kielni można używać do układania płytek, jak wybrać odpowiedni rozmiar kielni i jej zęby, aby proces układania płytek był dobrze wykonany, trwały i jednocześnie efektywny czasowo. Oczywiście wiele zależy również od użytych materiałów, jakości płytek, zastosowanego kleju, mieszadła, systemu poziomowania, różnych akcesoriów i, co nie mniej ważne, umiejętności i doświadczenia.
Ten artykuł został napisany we współpracy z www.profiobkladac.sk.